بر خود ببالیم که کاری باشکوه کردیم که از تبار مردمان آزاده ایم. پیروزی ما راست که راست قامت ایم . شروع مان رنج مشترکی بود به اندازه آرزوی رهایی از آن بزرگ. آمدیم و به شکست نه گفتیم و نگذاشتیم امید از یاد هامان برود که سقف کوتاه خانه قلبهایمان را می فشرد. آمدیم که دوباره همدیگر را ببینیم که تنهایی از جنس ما نبود. نترسیدیم که رسته بودیم از آن. خواستیم و به هم باوراندیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر